Home » AKTIVNOSTI

Category Archives: AKTIVNOSTI

UEF Crna Gora pozdravlja izbor nove Evropske Komisije

Unija evropskih federalista Crne Gore (UEF) pozdravlja izbor novih članova Evropske Komisije (EK), i izražava zadovoljstvo što će se u timu predsjednika EK-a Žan Klod Junkera naći i Komesar za susjedstvo i pregovore o proširenju EU. Iako je prethodno bilo špekulacija da će u novom sazivu Komisije biti ukinut portfolio za proširenje, to se ipak nije dogodilo, a ovo mjesto pripalo je Johanesu Hanu, austrijancu koji je u prethodnom mandatu Evropske Komisije vršio funkciju Komsara za regionalnu politiku.

UEF takođe pozdravlja plan Predsjednika EK Junkera za bliže ekonomske i političke integracije u Evropi, a posebno prijedloge za produbljivanje i jačanje eurozone, proširenje evropskog jedinstvenog tržišta, ulaganje u postojeću i novu infrastrukturu u naredne 3 godine kako bi se uravnotežili nacionalna štednja i programi reforme i konačno pokrenula evropska ekonomija.

Da li će se mnogi od ovih planova i ostvarili, zavisiće kao i obično, i od volje država članica EU. Međutim, novi postupak za izbor predsjednika Evropske komisije, gdje su evropske političke stranke predlagale kandidate, a time i evropski građani bili direktno odlučujući faktoru tom procesu, ulio je novu energiju u politički život Evropske unije, i dodatno povećao autoritet i legitimitet predsjednika EK. Unija Evropskih Federalista poziva gospodina Junkera da iskoristiti taj legitimitet za vraćanje Evropske komisije na mjesto motora u procesu snažnije ekonomske i političke integracije. Pritom, politika proširenja EU ne smije biti zaborvljena u novim prioritetima Evropske Komisije, jer bi to moglo imati veoma negativne posljedice na cijeli region zapadnog Balkana.

TTIP – korak ka ekonomskom NATO-u?

ljubo slika

U poslednje vrijeme u  političkim, stručnim i lobističkim krugovima u Briselu, najpopularniji akronim je TTIP. O Transatlantskom trgovinskom i investicionom partnerstvu se razgovara svuda i svi su zainteresovani da saznaju više o sporazumu koji je izazvao dosta oprečnih mišljenja u američkoj i evropskoj javnosti a da nijedan njegov dio još uvijek nije zvanično objavljen.

Ideja o transatlantskoj zoni slobodne trgovine nije novost i traje koliko i projekat izgradnje Evropske unije.  Poslednji pokušaj formalizacije ovakve ideje, Multilateralni sporazum o investicijama (MAI), koji je trebalo da potpišu članice OECD-a propao je krajem devedesetih, usled brojnih kritika stručnog i političkog javnog mnjenja.

Početkom prošle godine SAD i EU su zvanično ušle u pregovore oko kreiranja prekoatlantske zone slobodne trgovine. Prije toga su dvije strane otpočele ili završile slične sporazume sa drugim partnerima. EU sa Kanadom, a SAD sa još jedanaest zemalja već prolazi proces verifikacije Transpacifičkog partnerstva (TPP).

Ne treba biti posebno obaviješten kako bi se shvatio osnovni razlog za TTIP, koji je jasno geopolitički.[1] Nesumnjivo je da bi uzajamno otvaranje dvaju supertržišta imalo veoma dobre efekte po obije ekonomije, i da bi rast mogao da bude rezultat ovoga procesa. Veoma je važno imati u vidu da je ovaj dokument možda i poslednja šansa da zapadna ekonomska sfera kao cjelina ne izgubi korak u trci sa drugim makro učesnicima na globalnoj ekonomskoj utakmici. I pored fraza o saradnji ka zajedničkom rastu (convergence), jasno je da različiti politički i vrednosni sistemi ne mogu biti ništa drugo do suparnici (competition) na globalnom ekonomskom planu.

Upravo su ti politički i vrednosni razlozi  možda i klica neuspjeha ovog dokumenta. Naime, raniji neuspjesi u postizanju sličnih sporazuma, natjerali su donosioce odluka da ovaj put proces pregovaranja sakriju od očiju javnosti zbog brojnih opstrukcija koje mogu proizvesti iskazivanja javnog nezadovoljstva prema tekstu dokumenta (ovo je nešto o čemu Kina i Rusija u velikoj mjeri ne moraju da brinu). Javnost je prepoznata kao najveći „unutrašnji neprijatelj“ ovog dokumenta, dok mu, paradoksalno, jedino javnost može garantovati dobru provjeru  (kroz participaciju civilnog sektora najviše).

Prije nego što su njemački Zeleni u martu u javnost pustili osnovni tekst dokumenta, kritika je već stigla od američkog ljevičarskog javnog mnjenja[2], koje je  u ovom ugovoru vidjelo prijetnju za suverenitet nacionalnih država. Za njih je TTIP oružje multinacionalnih korporacija koje ovim sporazumom svoje privilegije treba da pretpostave nacionalnim zakonodavstvima, kao i uvod u situaciju u kojoj se međunarodnim arbitražama omogućava da prisile vlade država potpisnica da efikasnije izvršavaju reparacije oštećenim investitorima.

Za nas je veoma bitno  što ovaj dokument znači za EU, da li može ubrzati proces federalizacije ili može voditi ka razvodnjavanju ovog saveza. TTIP može biti uvod u oba scenarija, ali je na samoj EU da, ili iskoristi situaciju što je sada sama SAD prepoznaje kao jedinog partnera u bilateralnim pregovorima o transatlantskom partnerstvu, ili da dozvoli da joj eventualna pasivnost uz uključivanje drugih, poput Ukrajine, Turske, Gruzije, Norveške u pregovore ugrozi dominantnu poziciju i da je pretvori u organizaciju koja nije ništa drugo do švedskog stola za različite apetite nacionalnih država, od kojih će svaka uzimati ono što joj treba. Ako bi Velikoj Britaniji obaveze koje bi pretpostavila politička unija izazvale nelagodnost koje bi se najprije riješili, treba se zapitati što bi to Crna Gora trenutno odbacila, i kakve bi to konsekvence imalo po njene građane.

Jasno je da će i ovaj dokument kao i svaki drugi koji ima jasan geopolitički cilj  izazvati brojne negativne reakcije javnog mnjenja, od protesta velikih sindikalnih udruženja koja će misliti da su prava radnika ovim ugrožena, preko „zelenih“ aktivista koji će postavljati crvene linije kada je GMO u pitanju, pa do ekstremno-desnih političkih snaga i nezadovoljnih ribara npr.

Iz ovih razloga je dobra odluka EU da jedan dio stavki ugovora stavi na javnu raspravu, jer je to jedini način da razdvojimo racionalnu od populističke kritike i ovaj dokument koji će imati posljedice na živote više od milijardu ljudi na oba kontiinenta, učinimo boljim i prihvatljivijim. Uostalom, stav američke senatorke Elizabet Voren, da „dokument koji nije prošao demokratsku provjeru, nikad ne bi smio biti potpisan“[3] je nešto što bi trebalo da bude dogma u svakom demokratskom društvu.

Ljubomir Filipović,

Predsjednik Unije evropskih federalista Crne Gore

[1] Peter van Ham “The geopolitics of TTIP” Clingendael University (October 2013)

[2] Lori M. Walach „Le traité transatlantique, un typhon qui menace les Européens”, Le Monde diplomatique (Novembre 2013)

 

[3] http://www.huffingtonpost.com/2013/06/19/elizabeth-warren-obama-trade_n_3467497.html

Saopštenje UEF CG: Rast ekstremne desnice u EP-u ne smije uticati na proširenje EU

Predsjednik Unije evropskih federalista Crna Gora Ljubomir Filipović, na prvom sastanku federalnog komiteta UEF u Briselu izrazio je zabrinutost zbog rasta prisustva ekstremno desnih političkih opcija u Evropskom parlamentu, ističući da takva situacija ne smije uticati na podršku procesu proširenja EU. UEF je  snažna pan-evropska organizacija koja je još od 1946 godine aktivna u borbi za ujedinjenu i demokratsku Evropu.

UEF Crna Gora je punopravna članica ove organizacije od 2013 godine, a svoje aktivnosti usmjerava na promovisanje evropskog puta Crne Gore i širenju ideja zajedništva svih država i naroda Evrope.

Glavne teme ovogodišnjeg sastanka su bile federalistička izborna kampanja koja je pratila kampanje svih panevropskih političkih partija u trci za mjesta u Evropskom parlamentu, rezultati izbora za Evropski parlament, kao i kriza u Ukrajini.

Crnogorsku delegaciju su ispred UEF CG predstavljali predsjednik Ljubomir Filipović, međunarodni sekretar Boro Milović i ispred mladih evropskih federalista Crne Gore, Mira Radović.

Ljubomir Filipović je na plenumu izrazio zabrinutost zbog rasta prisustva ekstremno desnih političkih opcija u Evropskom parlamentu, ističući da takva situacija ne smije uticati na podršku procesu proširenja EU. Amandman na rezoluciju o spoljnoj politici EU kojim je formulisan ovaj stav, a koji je Filipović podnio, usvojen je uz podršku 80 odsto delegata federalnog komiteta.

Rezolucije koje na federalnom komitetu usvaja UEF, koriste se kao snažna poruka evropskog civilnog društva ka važnim adresama u Briselu, kako bi ih donosioci odluka uzeli u obzir prilikom formulisanja zvaničnih stavova.

Komitetom u Briselu su predsjedavali poslanik u Evropskom Parlamentu Elmar Brok, koji je ujedno i predsjednik Unije Evropskih Fedralista i Izabel Duran, poslanica i potpredsjednica dosadašnjeg saziva Evropskog parlamenta. Predloženo je i da se sljedeće godine jedan od sastanaka federalnog komiteta održi u Crnoj Gori.

Objavljeno na – http://www.cdm.me/politika/filipovic-rast-ekstremne-desnice-u-ep-u-ne-smije-uticati-na-prosirenje-eu

cdm vijest jun 2014

Novo rukovodstvo UEF Crna Gora

Unija Evropskih Federalista Crne Gore je 04 septembra 2013. u Podgorici održala godišnju skupštinu na kojoj je izabrano novo rukovodstvo organizacije a tom prilikom su takodje predstavljeni i primljeni mnogobrojni novi članovi.

Za predsjednika UEF Crna Gora izabran je Ljubomir Filipović, potpredsjednik Opštine Budva, i on će u narednom periodu voditi ovu organizaciju na nivou Crne Gore. Na konferenciji u Briselu u maju ove godine, UEF Crna Gora je primljena u punopravno članstvo Unije Evropskih Federalista, snažne pan-evropske organizacije koja broji preko 40.000 članova i aktivista. Osnovana je daleke 1946. godine u Parizu, kao nad-nacionalna nevladina organizacija posvećena promociji demokratske i ujedinjene Evrope. Vizija organizacije je snažna, demokratska i federalna Evropa, a njeni članovi su mnogobrojni poitičari, profesori, akademski građani, novinari i svi oni aktivisti kojima je stalo do očuvanja i unapređenja evropskih integracija, izgradnje Evrope bez granica i unapredjenja evropske demokratije i progresivnih vrijednosti. Članovi UEF-a kreirali su i Spinelli grupu u Evropskom Parlamentu koja broji preko stotinu poslanika iz svih političkih grupacija (socijalisti, liberali, zeleni, konzervativci), a koji baštine ideje ujedinjene demokratske Evrope.

Misija UEF Crna Gora je da potpomogne proces evropskih integracija i promoviše članstvo i što veći doprinos Crne Gore u izgradnji snažnije demokratske Evrope. UEF Crna Gora će se boriti da našim građanima približi ovaj proces, ali i da ih motiviše da aktivno daju svoj doprinos evropskom zajedništvu i stvaranju Evrope po mjeri građana.

Ovu priliku koristimo da pozovemo sve zainteresovane da nam se pridruže i saznaju više o evropskoj politici i budućnosti Evropske Unije.

Za potpredsjednika organizacije je izabran Miloš Žižić, za generalnu sekretarku je re-izabrana Marija Blagojević, dok je na mjesto međunarodnog sekretara ponovo izabran Boro Milović.

Medijski izvještaji:

http://www.cdm.me/politika/ljubomir-filipovic-na-celu-ujedinjenih-evropskih-federalista-crne-gore

uefcg_analitika_sept2013
dnevne novine 5 septembar

9 maj – UEF proslavio Dan Evrope 2013.

Juče je u Crnoj Gori i Evropi obilježen – Dan pobjede nad fašizmom u Drugom svjetskom ratu i Dan Evrope, u znak sjećanja na iste datume:  1945. godine Njemačka je potpisala bezuslovnu kapitulaciju u Drugom svjetskom ratu, u kojem je živote izgubilo više od 50 miliona ljudi, i 1950. kada je francuski ministar vanjskih poslova Robert Šuman predstavio prijedlog organizovanja Evrope, poznat kao “Šumanova deklaracija”.

 

Tim povodom su UEF (Unija evropskih federalista) i JEF (Mladi evropski federalisti) Crne Gore organizovali uličnu akciju, dijeljenja flajera, čija je svrha bila informisanje građana o glavnim ciljevima naših organizacija, podsjećanje na vrijednosti solidarnosti i demokratije koji su osnova samih evropskih integracija, kao i  infomisanje o tome šta zapravo evropski federalizam znači.

 

Podsjećamo da je, proteklog mjeseca, na Federalnom komitetu UEF-a u Briselu crnogorska sekcija primljena u punopravno članstvo Unije Evropskih Federalista, a da očekujemo da će do kraja godine i naš ogranak Mladih Evropskih Federalista, takođe biti primljen u punopravno članstvo JEF-a. Time će se omogućiti pristup još jednom značajnom forumu kroz koji se može uticati na evropsku javnost, i na taj način prezentovati politika, pozicija i težnja Crne Gore da postane punopravna članica Evropske Unije.

Ulična akcija dijeljenja flajera: 

Posjeta naših članova Osnovnoj školi “Stjepan Mitrov Ljubiša” u Budvi, gdje je održana proslava 9.maja- Dana Evrope, u organizaciji Evropskog Pokreta u Crnoj Gori.

 

Crna Gora primljena u punopravno članstvo Unije Evropskih Federalista

federalni komitet u briselu april 2013Proteklog vikenda (13. i 14.april) Crna Gora je primljena u punoprano članstvo Unije Evropskih Federalista. Konferencija je održana u Evropskom parlamentu u Briselu, a prisustvovali su joj Ljubomir Filipović, potpredsjednik organizacije i Boro Milović, međunarodni sekretar. Crnogorska sekcija je prihvaćena jednoglasnom odlukom Federanog komiteta UEF-a.

UEF Crna Gora je od 2011.godine bila sekcija-kandidat za članstvo, a pristupanjem je preuzela prava i obaveze koji proizilaze iz punopravnog članstva u ovoj pan-evropskoj asocijaciji. Unija Evropskih Federalista je snažan pokret koji broji oko 40.000 članova širom Evrope, a osnovana je daleke 1946. godine u Parizu, kao nadnacionalna nevladina organizacija posvećena promociji demokratske i federalne Evrope. Vizija organizacije je snažna, ujedinjena i demokratska Evropa, a njeni članovi su mnogobrojni poitičari, profesori, akademski građani, novinari i svi oni aktivisti kojima je stalo do očuvanja i unapređenja evropskih integracija. Članovi UEF-a kreirali su i Spinelli grupu u Evropskom Parlamentu koja broji preko stotinu poslanika iz svih političkih grupacija (socijalisti, liberali, zeleni, konzervativci), članova parlamenta koji se zalažu za ujedinjenu demokratsku Evropu.

Predsjednik UEF-a i britanski poslanik u Evropskom parlamentu, Endrju Daf, izrazio je zahvalnost članovima UEF Crna Gora na aktivnom učešću i doprinosu u širenju evropskih ideja na zapadnom Balkanu. Ljubomir Filipović je u govoru pred članovima Federalnog komiteta izrazio zadovoljstvo prijemom u punopravno članstvo i napomenuo da za uspješan proces evropskih integracija, učešće moraju uzeti svi – političari, civilni sektor, akademska zajednica, i svi drugi građanski pokreti, kako bi proces bio demokratičan i inkluzivan. Jedino tako se može doći do demokratske Evrope u koju vjeruju i sami građani. Zato će se UEF Crna Gora boriti da našim građanima približi ovaj proces, ali i da ih motiviše da daju svoj doprinos evropskom zajedništvu i stvaranju Evrope po mjeri građana.

Članstvo Crne Gore u ovoj organizaciji omogućava pristup još jednom značajnom forumu kroz koji se može uticati na evropsku javnost, i na taj način prezentovati politika, pozicija i težnja Crne Gore da postane punopravna članica Evropske Unije.

Izvještaj iz medija:
http://www.cdm.me/politika/crna-gora-primljena-u-punopravno-clanstvo-uef-a

UEF CG na federalističkoj debati i seminaru u Briselu

Unija Evropskih Federalista je organizovala “Federalist Debate & Training Weekend” tokom proteklog vikenda u Briselu. Međunarodni sekretar UEF Crna Gora – Boro Milović, učestvovao je na ovom seminaru čiji je glavi cilj bio osnaživanje organizacija na lokalnom, regionalnom i nacionalnom nivou, kako bi što uspješnije prenijeli poruke UEF pokreta. Govoreno je i o budućnosti Evropske Unije, institucionlnim promjenama koje neupitno slijede, kao i načinima na koje treba uticati da Evropa postane zaista demokratska i federalna unija.

Osim debata i prezentacija konketnih tema i problema sa kojima se organizacije na evropskom nivou suočavaju, održane su i radionice koje su za cilj imale podršku lokalnim sekcijama UEF-a, a posebna pažnja je ukazana pitanjima vođenja kampanja na lokalnom i evropskom nivou, lobiranju, korišćnju društvenih medija, i oživaljavanju lokanih i regionalnih sekcija, koje su od krucijalnog značaja za širenje ideja evropskog federalizma.

Na seminaru i debatama su govorili predsjednik UEF-a i poslanik u Evropskom Parlamentu – Andrew Duff, šef kabineta Predsjednika Evropskog Savjeta Hermana Van Rompuja – Richard Corbett, generalni sekretar Evropskog Pokreta (EMI International) – Diogo Pinto, predsjednik Evropskog Foruma Mladih – Peter Matjašič, vođa “vrata-do-vrata” kampanje u timu francuskog predsjednika Fransoa Holanda – Guillaume Liegey, i mnogi drugi.

Budžetske igre

Marija Blagojević

Marija Blagojević, generalna sekretarka UEF CG

     Nakon pregovora koji su trajali dva dana, lideri zemalja članica Evropske Unije su dogovorili kako bi trebalo da izgleda Budžet EU u narednih 7 godina. Za razliku od samih članica čija se budžetska politika mijenja iz godine u godinu, Evropska unija ima sedmogodišnji plan prihoda i rashoda. Sa tom praksom počelo se još 80-ih godina prošlog vijeka, kada je na čelu Evropske komisije bio Žak Delor. Projekcija budžeta na višegodišnjem nivou trebalo bi da osigura finansiranje institucija EU. 

            Presedan je to što će Budžet za narednu godinu po prvi put biti manji nego za prethodnu kao i to da će ovogodišnji budžet biti prvi štedljivi u proteklih 60 godina, što će dovesti u rizik realizaciju velikog broja javnih projekata. Na scenu sada stupaju poslanici Evropskog Parlamenta, koji su prethodnih dana izrazili negodovanje i najavili žustru borbu protiv usvajanja ovakvog Budžeta.

             Smanjeni su izdaci za prekogranični saobraćaj i projekte u energetici i telekomunikacijama, kao i plate zvaničnika. Međutim, manje je i novca za pomoć siromašnim zemljama ili regionima, koji su od ključnog značaja za Evropu, što je bilo predmet oštrih kritika.

     Treba naglasiti da oko 80 odsto budžetskih sredstava, odlazi na subvencije koje se vraćaju članicama Evropske unije, dok ostalih 20 procenata pokriva troškove u spoljnoj politici, institucijama i službama. Najveći korisnici budžeta EU su poljoprivrednici, odnosno subvencionisani projekti u agraru i izgradnji infrastrukture. Naučni i istraživački projekti do sada su imali najmanju finansijsku podršku Unije, što Brisel sada pokušava da promijeni.

         Ako se osvrnemo na činjenicu da se najveći broj subvencija izdvaja za oblast poljoprivrede, onda ne treba da čudi to što je Francuska protiv smanjenja budžeta, uzimajući u obzir da ima najveći broj proljoprivrednika koji su korisnici ovih subvencija.

     Njemačka, kao zemlja čije je učešće u budžetu najveće (oko 20%) ne koristi veliki broj ovih subvencija, ali samim tim što izdvaja za njih, uživa druge olakšice.

    Pitanje koje treba da brine Evropu jeste način korišćenja budžeta, kao i oblasti koje imaju prioritet. Da li je, zaista, potrebno izdvajati toliko za administraciju i poljoprivredu?

       Osvrćem se na poljoprivredu, jer se za nju izdvaja oko 40% budžeta EU i to isključivo u direktnim subvencijama. Do prije par godina taj procenat je bio blizu 60%, što je zaostavština vremena nastajanja Evropske ekonomske zajednice, čiji je jedan od glavnih ciljeva u poslijeratnom period bio jačanje poljoprivrede kako bi Evropa mogla da se nahrani. U današnjem kontekstu, to nema previše smisla, posebno ako se uzme u obzir kako se ove subvencije zloupotrebljavaju. ,,Razmaženi” poljoprivrednici proizvedu više nego što je potrebno, pa kad ne mogu da dobiju nadoknadu za to, blokiraju puteve, nakon čega dobiju nadoknadu, a država članica baca višak proizvedene hrane, jer ne postoji potražnja za njom. Proizvodi ne mogu ni da se poklone u humanitarne svrhe, jer je transport preskup.

      Evropa, itekako, treba da preispita budžetsku ,,disciplinu“ svojih članica, ali i svoje mehanizme raspodjele i kontrole sredstava, jer na kraju je budžet smanjen na području istraživanja, obrazovanja, velikih internacionalnih infrastrukturnih projekata koji bi mogli pomoći i smanjenju visoke nezaposlenosti među mladima.

        Ostaje nada da će poslanici Evropskog Parlamenta uspjeti da natjeraju lidere da preispitaju svoju odluku, jer Evropa bez inovatnivnih projekata i nade za sve ,,ujedinjene u različitosti”, gubi svoju suštinu.

autorka je Marija Blagojević, generalna sekretarka UEF Crna Gora i članica glavnog odbora FOM SDP Crne Gore

 

 

 

Zašto je Mali bitan za budućnost EU?

   DSC08038

    Mali, jedna od stabilnijih afričkih demokratija, tokom prošle godine bila je dvaput metom državnog udara. Od tada je, pogođena separatističkim težnjama na sjeveru, (inspirisanim etničkim nacionalizmom i vjerskim fanatizmom) krhka vlast u Bamakuu  pod snažnim uticajem jednog nižeg oficira malijske vojske.

     Kapetan Sanogo je toliko moćan da je u decembru bez sudske odluke naredio hapšenje malijskog premijera, koga su 11. decembra bukvalno iznijeli iz rezidencije, razvalivši mu prethodno nogama vrata od kancelarije. Ovo se računa kao drugi vojni udar, dok je rezlutat prvog bilo imenovanje istog tog premijera. Iza oba udara stajao je upravo kapetan Sanogo. I danas, skoro dva mjeseca nakon ovog nemilog događaja, vlast u Maliju je i dalje pod jakim uticajem vojske. Iste one vojske sa kojom su francuski vojnici prije nekoliko dana oslobodili Timbuktu od islamista sa sjevera.

     Ovako prenešena situacija postavlja pitanje razlike između sirijskog i malijskog slučaja. I jedan i drugi bi mogli da se definišu kao “nenarodni” režimi, čemu onda dvostruki standardi?

     Razlika je u nestabilnosti jedne od, do skoro najstabilnijih demokratija u Africi, što Sirija svakako nije bila prije konflikta. Nestabilnost je otpočela tuareškim separatizmom na sjeveru koji je, iskreno govoreći, imao krajnje sekularne i demokratske ambicije u trenutku proglašenja nezavisne republike Azavad. Kako se pobuna na sjeveru razvijala “sekularisti” su gubili uticaj pred nespretno odabranim partnerima (domaćim i džihadistima uvezenim od sjevernih susjeda) koji su pozivali na formiranje države bazirane na šerijatu. Filip Bolopion iz Hjuman rajts voča, već svjedoči o zabrani gledanja televizije i slušanja radija, kaznenim amputacijama i brojnim drugim mučenjima na sjeveru. S druge strane, kao glavni razlog vojne pobune na jugu je “loš menadžment” konflikta od strane vlade u Bamakuu. Kako to biva u ratovima, umjereniji glasovi su u najkraćem roku utišani.

     Podatak da 96% stanovništva u Maliju podržava intervenciju Francuske, kao i činjenica da odluka francuskog predsjednika o intervenciji uživa podršku većine javnog mnjenja kod kuće donekle daje legitimitet francuskom učešću u konfliktu. Zeleno svijetlo od strane UN, kao i logistička podrška EU i NATO partnera pokazuje rijetki konsenzus svih bitnijih međunarodih autoriteta.

     Zašto je ovaj konflikt od važnosti za budućnost EU?

     Kako je borba protiv terorizma jedan od prioriteta evropske odbrambene politike, situacija na sjeveru Malija alarmantna je upravo zbog toga što nam iskustvo dosta govori o plodnosti tla pod upravom džihadista za obuke terorista. Strah od prelivanja konflikta preko granice u ,na terorizam osjetljivi Alžir, dovoljno je da ovaj konflikt bude u fokusu evropskog, pa i globalnog javnog mnjenja.

     Francusku intervenciju u Maliju prati sve intezivnija debata oko jedinstvene evropske odbrambene politike. Uz ostale teme koje su već dovoljno opteretile “sferu federalizacije” EU, kao što su fiskalna unija, dužnička kriza, britanski izolacionizam… odbrambena politika je već duže vrijeme istisnuta sa dnevnog reda. Jedan od razloga su i brojni glasovi unutar unije koji u NATO-u vide dovoljan stepen integracije kada je odbrana u pitanju.

     Upravo univerzalnost akcije u Maliju može biti podstrek “mobilizaciji političke volje potrebne za reaktiviranje debate o odbrambenoj politici EU” kako je to primjetio Pol Goldšmit, bivši direktor u Evropskoj komisiji.

     Podrška ministara vanjskih poslova zemalja članica EU, koju su saopštili francuskom kolegi Lorenu Fabiusu prilikom prošlonedjeljnog sastanka, dobar je signal za “federalnu stvar”. Ova podrška nije samo verbalna, jer su je već ispratile brojne aktivnosti zemalja članica, za sada uglavnom logističke,  ali je vrlo moguća i podrška u slanju kopnenih snaga.

     “Zbog toga je ovo jedinstvena šansa da se demonstrira dodata vrijednost EU i da se pokaže da u njoj leži rješenje, prije nego uzrok problema sa kojima se susrećemo. Uz relativno mala odricanja svih, u zamjenu dobijamo dugotrajne pogodnosti.”2 – navodi se u dalje u Goldšmitovom tekstu objavljenom na sajtu organizacije “Sauvons l`Europe”.

     Kako odbrambena politika košta, pa je tako procijenjeno da će misija u Maliju koštati Francusku oko 12 miliona eura, jasno je da se do formiranja nječega što bi se zvalo evropska odbrambena politika ne može doći bez jasne i koherentne ekonomske i finansijske politike. “Federalizacija” odlučivanja u ovim segmentima eurointegracija mogla bi da dovede samo do pravovremenijeg reagovanja na sve bezbjedonosne rizike. Da je tako bilo u slučaju Malija, vjerovatno bi se izbjegle brojne žrtve i stradanja i u ovom konfliktu.

     Evropljanima mora biti jasno da bez jedinstvenog glasa na svjetskoj pozornici gubimo trku sa ostalima, i da kao kakofonija nacionalnih interesa imamo daleko manje šanse da ostanemo model čije su “vrijednosti oduvijek inspirisale ostatak svijeta”3.

1,2, 3  http://www.sauvonsleurope.eu/la-guerre-au-mali-un-risque-supplementaire-ou-une-opportunite-pour-la-cohesion-de-lunion-europeenne/

Autor je Ljubomir Filipović, potpredsjednik UEF Crna Gora i član predsjedništva Foruma mladih Socijaldemokratske partije Crne Gore

Inadequate critic of the EU

david_kameron_euThree days ago Europe celebrated one of the most important events of its recent history – half of a century since the Elysee Treaty was signed, after centuries of rivalry and struggle for territory. Perpetual revenge seeking and wars between the two great European cultures have been put aside. After fifty years common German-French historical textbooks were printed. This is an event which opens a door to something similar to our divided region.

Yesterday, British Prime Minister gave Europe a lecture. He mentioned the Elysee Treaty. He praised it, but by the end of the speech he seriously jeopardized (not directly) everything that this agreement represents.

“There are various kinds of political speeches. There is the call to arms with the aim to inspire the speaker’s audience. There is the speech to sway the audience, to persuade listeners, even incite them to change their minds. Some speeches clear the air, set out a new direction, and lay down a course of action. And then there is David Cameron’s long-awaited and long postponed speech on the UK’s relations with Europe”.1

Not finding the words to begin a reaction to yesterday’s speech of the British Prime Minister, I borrowed an introduction to the “Anatomy of a speech”, an excellent writing of former Secretary of the European Parliament, Julian Preastley.

At the end of the historical review of development of the Union which had surprisingly positive tone (although his Tory predecessors would not have agreed with it), Cameron continues the infamous speech with “Eurosceptic fallacies”2

Although he admits that “geography has shapes his psychology,” Cameron claims he is not a British isolationist (isola stands for island, i suppose).

Although he claims that UK will never become a part of the Eurozone ( a statement that smells like a mantra from our neighborhood), he advocates for stronger fiscal base for monetary union.

Criticizing accumulated bureaucracy and centralization of decisions, costly administration and withdrawal of decisions from the periphery towards Brussels in speech, he earned the support even from this Montenegrin euro-federalist. The only issue is that the starting point of his criticism is not to achieve serious reform, but to present EU as unnatural Leviathan, Leviathan which needs serious flexibilization to recognize all European differences. This has already been characterized as “Europe in 28 gears” by numerous European officials.

When speaking of defense policy, he highlighted the willingness of only a few countries for military intervention (UK and France). In this segment of Euro integration, he clearly gives prominence to the role of NATO. Reading between the lines one could presume that any independent European defense policy would increase unnecessary bureaucracy. It is clear that without this important segment, EU can never be an independent subject of international politics.

On economic policy – While reading the speech you will notice that the single market is mentioned 27 times, mostly criticizing its absence, while social spending is mentioned once, in a clearly negative context.

When expressing his concern for the survival of the Union, he mentions incidents on the streets of Athens and Madrid, but he is making a mistake in choosing the assumptions about the reasons for the rebellion. He sees them in the absence of subsidiarity and the increasing number of decisions made in Brussels. If you are already going into a witch hunt, we could go back in 2008., I reckon it would be best to knock on the doors of financial institutions with London addresses. Some of the biggest responses for Athens, Madrid and Maribor streets could be right there.

In moments when the survival of his own nation, regarding present boundaries (Scotland), is in question, he confronts Europe of nations to the Europe of citizens. I suspect that reason for this ideological return to the nineteenth century lies in nostalgia for the Victorian era. Joking aside, it’s strange that these voices are coming from cradles of citizenship.

He leaves the room to “those who want faster and more integration – to do so” but to also leaving space for those who do not want it. If there is someone who enjoys this space of “observers” it is UK (Eurozone, Schengen).

Motives of David Cameron are clear to provide support of “indenendists” (UKIP) before the next elections, and thus not to move into benches of the opposition. What is not clear is the arrogance, to pledge future of more than half a billion Europeans for that purpose.

1 http://www.eng.notre-europe.eu/media/anatomyofaspeech-priestley-ne-ijd-jan13.pdf

2 http://www.eng.notre-europe.eu/media/anatomyofaspeech-priestley-ne-ijd-jan13.pdf

Author: Ljubomir Filipovic, Vice-President of UEF Montenegro